Opowiadania Czechowa - wiadomości wstępne
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Przywykłem do opowiadań składających się tylko z początku i końca, zwykł mawiać Czechow.

I takie właśnie są historie przez niego opowiadane. Zbiór Śmierć urzędnika i inne opowiadania powstawał w latach dziewięćdziesiątych dziewiętnastego wieku. Jest on znakomitym dowodem na to, jak precyzyjnym obserwatorem społeczeństwa rosyjskiego był Czechow. Ze wszystkich jego utworów jasno można odczytać, że największą sympatią darzył człowieka, zwykłego, prostego i uczciwego. Największą pogardę natomiast czuł wobec bezduszność carskich urzędów i pracujących w nich ludzi obojętnych na tragedie ludzkie, nastawionych wyłącznie na własny zysk i awans.

Z opowiadań emanuje wielkie ubolewanie, że właśnie tak wyglądała dziewiętnastowieczna Rosja. Czasy, w jakich przyszło żyć Czechowowi nie były najlepsze, o czym możemy przeczytać w przedmowie do Opowiadań humorystycznych:
(…) był to okres rozpanoszenia się reakcji, bezwzględnego dławienia wszelkich przejawów postępowej myśli: okres „czarnej solni", pogromów Żydów. Wśród postępowej inteligencji rosyjskiej szerzył się głęboki pesymizm, brak wiary w możliwość wywalczenia lepszej przyszłości. Ruch robotniczy zaczynał się dopiero organizować i nie przedstawiał jeszcze w tym okresie decydującej siły politycznej, zdolnej do pociągnięcia za sobą postępowej inteligencji, zdolnej do wskazania jej drogi walki.


Twórczość Czechowa była swoistym lekiem dla ówczesnego społeczeństwa rosyjskiego, które znajdowało w niej pocieszenie, ale i wzruszenie. Stanowiła ona odskocznię wobec znoju i szarości życia. Wielkie dzieło tworzycie małymi opowiadankami, wzbudzając w ludziach wstręt do tego sennego, na wpół martwego życia – diabli by je wzięli!, pisał do niego Maksim Gorki. Czechow dożył rewolucji z 1905 roku, ale zależało mu na zamianach, na polepszeniu bytu najuboższej części społeczeństwa.

Znaczenie twórczości Czechowa najlepiej odzwierciedlają słowa Maksima Gorkiego:
Ze śmiercią Czechowa odejdzie jeden z najlepszych przyjaciół Rosji, przyjaciel mądry, sprawiedliwy, szczery, przyjaciel kochający, współczujący we wszystkim. Oraz I Rosja cała zadrży z żalu, i długo nie będzie go mogła zapomnieć, długo będzie się uczyć rozumieć życie podług jego pism, rozjaśnionych smutnym uśmiechem kochającego serca, według jego opowiadań przenikniętych głęboką znajomością życia, bezinteresowną miłością i współczuciem do ludzi, nie litością, lecz współczuciem mądrego i subtelnego człowieka, który rozumiał wszystko.





  Dowiedz się więcej
1  Dyplomata - streszczenie
2  Bezbronna istota - streszczenie
3  Kapral Prisziwiejew - streszczenie



Komentarze
artykuł / utwór: Opowiadania Czechowa - wiadomości wstępne




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: